Zaterdag, 28 februari 2026

Afgelopen week moesten we met enorme pijn in ons hart, (want ze was de Liefste Kat Ooit in de Opvang)  onze Toetje laten inslapen. Ooit door een vriendin meegenomen uit een Belgisch asiel. Ze was daar in paniek op straat gevonden, onderkaak gebroken, uit een auto gegooid? Belgische asiel gaf haar mee aan onze vriendin en Toetje bleef nog 15 jaar bij ons. Maar we hebben veel senioren katten zitten en Toetje werd daar ook eentje van. Ook in de nieuwe opvang wandelde Toetje elke dag via het kattenluik in de tuin in. Of ze zat boven in de vensterbank naar de tuinen van de buren te kijken. Toetje? Die paste zich net zo makkelijk overal aan. We mochten ook nog gratis voer halen bij één van onze donateurs, die had een grote doos vol zakjes natvoer ingezameld voor ons. Altijd fijn, zo'n aardig gebaar. Onze dierenarts moest altijd lachen bij de jaarlijkse controle: als hij haar hart checkte, zat Toetje zó hard te spinnen, dat hij haar hartslag niet kon horen.

Zaterdag, 21 februari 2026

Af en toe moet je hard werken in een opvang afwisselen met een leuk avondje met de vrijwilligers. En dan komen al snel de sterke verhalen los. Het mooiste verhaal (vinden wij) was toch wel het verhaal van Buurvrouw Koolen, de huisbaas van een vrijwilliger. De hond van de buurvrouw en haar man was ingeslapen. Haar man, Jan, vond het een goed idee om geen hond meer te nemen. Want "handen binder", en "dan kunnen we eindelijk overal naar toe zonder iets voor de hond te hoeven regelen." Afijn, 24 uur later (zonder hond) staat buurvrouw Koolen op en pakt haar jas. Jan: "Wat ga je doen???" Buurvrouw Koolen: "Ik weet niet wat jij gaat doen, maar IK ga naar het asiel om een nieuwe hond te halen!" Korte stilte. Jan: "Ik pak de brommer en ga met je mee!"                   Héérlijk, toch?!

Valentijnsdag 2026

We werden nog gebeld door één van onze Haagse buren! Onze Hongaarse buurjongen had een zieke kat, geen auto en zijn ouders zaten in het buitenland. Dus afspraak bij de weekendarts geregeld plus vrijwilliger met auto en de buurjongen met zijn kat meegenomen. Paar spuitjes erin, AD-blikjes en medicijnen meegekregen. Buurjongen weer hartstikke blij na een slechte nacht (want vol zorgen).

De kat herkende onze vrijwilliger en je zag hem denken: "Nee, hè! Die weer!"

 

Zaterdag, 7 februari 2026

We kregen nog grote bossen tulpen vanonze Poolse buren. Dus verdeeld over onze (altijd hardwerkende) vrijwilligers, die ze dik verdiend hadden.

 

Zondag, 1 februari 2026

Zien onze vrijwilligers opeens een aalscholver op een rotonde zitten. Wel veilig op de rand ervan, maar toch klopt dat niet.  Bleek dat onze collega's van de dierenambulance al onderweg waren. Een echtpaar stond iets verderop en vertelde, dat de vogel tegen hun auto was aangereden. Toen we verder reden, zagen we inderdaad een bos veren op de straat liggen en reden onze collega's ons al tegemoet.