Maart 2011

Zaterdag, 26 maart 2011.

Beste dierenvrienden en sponsors van deze dierenstichting,

Bijgaand weer het nieuws van de afgelopen week. We lazen nog dat de asiels in België niet meer gezonde asieldieren laten inslapen (ja, dat deden ze heel snel en heel veel omdat steriliseren daar niet zo gewoon was en dan krijg je hetzelfde als in Amerika, waar 2,5 miljoen gezonde asieldieren elk jaar worden ingeslapen, omdat niemand ze wil helpen. En daarom hameren wij er altijd zo op dat je niet met je huisdier moet fokken).

Het is nu echter wel zo dat de  Belgische asiels uitpuilen van de dieren en er wachtlijsten zijn van 3 maanden. Da's lang, heel lang. Laten we hopen dat dit ook een keer beter zal gaan verlopen.

Wilt u trouwens ook een blik werpen op www.samenwerkende-dierenclubs.nl want ik ben (meer) sponsors aan het zoeken voor de komende 50% aktie, die we weer aan het regelen zijn en mocht u een particulier of een bedrijf weten dat graag een donatie doet aan een aktie die resultaat oplevert en niet alleen maar mooie woorden heeft, dan bent u bij ons aan het juiste adres. Alle deelnemende stichtingen beschikken over een ANBI-verklaring, dus er valt altijd belastingvoordeel te behalen.

En dan gaan we weer verder met Diana d'r beestenboel.

We namen Scooby  mee de tuin in  omdat het toch mooi weer is en ze vond het nog leuk, ook. U herinnert zich Scooby vast nog wel: Diana kreeg haar aangeboden via een dierenarts, waar Scooby was ingeleverd. Na de verhuizing naar een ander huis wilde Scooby niet die ene kamer verlaten, waar ze in bivakkeerde en de eigenaren besloten uiteindelijk na 18 jaar (!)  om die reden Scooby te euthen. Na een gebitsreiniging kwam ze daarom bij Diana d'r opvang terecht, want de betreffende dierenarts ging hier dus niet mee akkoord.

Floris na de gebitsreiniging bij de specialist, die een aardig gat sloeg in onze giro. Maar het was dringend nodig en hier ligt hij lekker te rollebollen door het kattenkruid. Hij was echt chagrijnig van de pijn en we hebben hem elke minnuut zien opknappen, vanaf het moment dat hij terug was van zijn operatie.

Wilde Sjimmie. Die van: "Jullie mot ik niet maar dat bed bevalt me prima". Die Sjimmie van met z'n buik in een klem gelopen en daarna met een luchtbuks beschoten. We spraken vorige week nog de vrouw, Mabel, die hem destijds zag lopen in Tilburg en voor hem een vangkooi regelde. Mabel kon zien dat z'n hele buik vol met bloed zat maar ze kreeg hem niet te pakken. Het duurde nog weken voordat hij in de vangkooi liep. Weken van enorme pijn en angst, voordat de meiden van SOK Tilburg hem konden helpen met zijn enorme verwondingen. Je ziet ook de enorme littekens op zijn buik, die tot op de zijkanten van zijn achterbenen lopen.  Tussen Sjimmie en mensen komt het nooit meer goed maar hij heeft het toch wel een beetje naar z'n zin.

We hebben Pollewop nog even bij onze dierenarts afgezet voor opname. Er was al bloed afgenomen en maandag waren de resultaten binnen: fikse schildklier-problemen. Eén van onze vrijwilligers had Pollewop mee naar huis genomen zodat ze extra veel tijd aan hem kon besteden maar uiteindelijk is Pollewop toch naar onze dierenarts gegaan. Met een infuus hebben we nu nog de kans om hem er doorheen te trekken. We'll keep you informed!

Veel mensen staren zich blind op het woord "ras-kat" of "ras-hond". Dit is de Main Coon die nu bij een bevriend opvangadres zit. 10 jaar bij een oude dame in een klein kamertje gezeten, contact-gestoord, zet haar nagels in je om maar weg te komen. Bij het opvang-adres is de hele tuin afgesloten met gaas, dus ze kan niet ontsnappen maar deze poes zal nog een lange weg moeten afleggen om weer een beetje plezier in haar leven te krijgen. Het zal nooit een knuffelkat worden, die moet je haar gangetje laten gaan. Haar vriendin, de Pers, doet het prima bij Diana thuis. Als we stil op de bank zitten koffie te drinken na gedane arbeid, komt opeens die Pers (ze heet Meisje, trouwens) aanlopen en loopt de tuin in of verkent het hele huis. Dan ziet ze ons zitten op de bank, 6 vrijwilligers, doet alsof ze schrikt en gaat terug naar haar verstop-plekje.

De valkparkieten mogen regelmatig los vliegen. Er zitten er 2 bij die bij het vuilnis waren gezet in een kooi. Van de week spraken we nog met een medewerker van de Haagse vuilnisophaaldienst en die kende ook de vele verhalen van aangetroffen konijnen, fretten, vogels bij het vuilnis. Ja, daarom blijven we erop hameren dat dat fokken móet echt stoppen. Er komen te veel dieren in verkeerde handen terecht.

Lieve mensen... uw steun, geestelijk en financieel, is ons een enorme veer in onze kont, dat mag u gerust weten. Gewoon de wetenschap dat er meer mensen zijn die de dieren op deze wereld een warm hart toedragen. Die hun huisdier(en) als een kameraadje beschouwen, waarmee ze graag oud willen worden.

Mocht u een asieldier willen opnemen: hartstikke fijn! Er zitten er genoeg in het asiel in uw woonplaats en we weten dat er nog steeds mensen bij de asiels binnenstappen die zeggen: "We willen de kat - of hond- hebben die hier het langst zit." Asiel blij, asieldier blij.

We horen vaak minder leuk nieuws maar dit wordt altijd gecompenseerd door de goede berichten. En beetje bij beetje, gaat het overal steeds beter.

Geniet van uw weekeind en tot volgende week!

Steffie en Leon.

Zaterdag, 19 maart 2011.

Beste dierenvrienden en dierenvriendinnen,

Omdat Diana Spaans ons inmiddels heeft ingewerkt in de werkwijze van deze site, gaan wij, Steffie en Leon, voortaan ons best doen om u te vertellen over het wel en wee van Diana d'r dieren. Spelfouten moet u maar even voor lief nemen!

Dandy, ex-zwerver uit asiel Rotterdam, heeft spondylose maar sprong telkens op de bank, zodat we het iets makkelijker voor hem hebben gemaakt: er ligt nu onder de tafel een dik kussen. Dat ligt iets prettiger voor hem (al springt hij nog steeds wel eens op de bank...)

Het schuwe zwerfpoesje dat Diana twee weken geleden bij iemand meenam, is naar Dini, Coby en Piet verhuisd. Na twee dagen mocht "Heidi" (zoals ze nu heet) al los en het was even wennen aan de hond ("Wa's da?"), maar ze geeft al kopjes aan Dini en gedraagt zich prima. Niks schuws aan, dus. Weer eentje van de straat! Karina, nog heel erg bedankt dat je de moeite nam om Diana te bellen! Je hebt duidelijk het dierenhart op de juiste plaats en we zijn heel blij dat je zo goed voor Heidi gezorgd hebt!

Dit is de schuwe Pers uit de nalatenschap van een overleden dame (30 honden en katten). We zaten met z'n allen op de bank wat te eten en te drinken (nadat we Diana d'r hele huis schoongemaakt hadden en de katten hadden geknuffeld) en zagen  opeens een grijs haardkleedje voorbij schuifelen, dat aan een draad van een deken op de bank ging zitten knauwen.

Mevrouw schrok opeens van ons en verstopte zich weer maar onze geknuffel werpt dus wel z'n vruchten af.

De twee GZZ-katers. Ja, na zes jaren bij een labiele meneer zullen deze katten toch wel minstens zes maanden nodig hebben om het leven weer van de zonnige kant te kunnen bekijken. We gaan in ieder geval ons best voor ze doen.

Hun nieuwe vrienden zullen hen daar ook mee helpen!

We gaan even een heleboel foto's plaatsen voor u, hoor. Mocht de host (hoe heet zoiets?) het niet goed vinden, dan horen we het wel. Transparantie is een mooi woord maar wij zijn meer types van "geen woorden maar daden". En hier lopen ook alleen maar vrijwilligers rond, die aan een half woord genoeg hebben. Geen gezeur als er ergens een gewonde zeemeeuw ligt van "wie betaalt mijn benzine?" maar gewoon rijden, in de wetenschap dat dat toch wel goed zit.

Even kijken wie dat ook alweer zijn. Uhhh... Sjimmie van SOK Tilburg. Wie is die zwarte? Oh, da's June uit Polen, Meisje is die wit-zwarte van SOK en dan die rood-witte niet-meer-schuwe katten uit asiel Dordrecht (van die grote groep van 18 katten die opeens in heel Dordrecht op straat gevonden was en afkomstig bleek uit één huis; heus, mensen, NIET fokkennnn!!!).

Blinde Jules, in Rotterdam op straat gevonden, ligt bij alle vrijwilligers graag in de nek, luid spinnend. Loopt luid miauwend door het huis, vindt ie leuk, iedereen de stuipen op het lijf jagen.

Streep (schuwe poes uit asiel Rozenburg, 4 jaar lang om precies te zijn) ligt graag in het zonnetje in de vensterbank. Ze wordt mager.

Julleke, uit een Belgisch asiel, waar ze als kitten van 8 weken was binnengebracht en waar ze na twee jaar nog steeds woonde... (nee, heussssss: NIET fokkennnn!)

Nog 1x Blinde Jules: hij heeft inmiddels in de smiezen hoe het kattenluik werkt, dus Diana was hem opeens kwijt: in de motregen wandelde hij lustig rond op de plaats en kwam ook uit zichzelf weer naar binnen.

En nog meer goed nieuws: na 1,5 jaar snapt Piraat eindelijk hoe hij vanuit de tuin via het kattenluik naar BINNEN kan. Nu moet hij nog snappen hoe hij door het kattenluik naar BUITEN kan....

Onze dierenarts, mevrouw Hepp, had zich enkele keren over Carmen ontfermd (wilde boerderijkat). Van de week zag Diana Carmen met een rietje sjouwen en vandaag zagen we Carmen vrolijk spelen en rennen in het zonnetje. Eer van je werk hebben, noemen we dat.

Nog 1x Carmen, in het zonnetje.

Beste mensen... Lieve mede-dierenliefhebbers... U bent weer ervan op de hoogte wat wij met uw donaties doen. Allemaal kneuzen in Diana d'r huis en bij enkele opvang-adressen, waardoor enkeleNederlandse dierenasiels lekker doorstromen, waardoor langzitters eindelijk een huisje krijgen, waardoor zwerfkatten niet meer onveilig op straat hoeven te leven. Het loopt allemaal lekker: de onderlinge samenwerking, het aantal dieren dat we kunnen helpen of opvangen, uw steun. Alleen maar goed nieuws, dus.

En het is nog mooi weer, ook. We gaan even met z'n alleen wat eten na de gedane arbeid en daarna onze eigen dieren thuis verwennen. Vergeet niet uw eigen dieren te knuffelen en blijf deze site in de gaten houden.

Fijn weekeind,

Stephanie.

 Zaterdag, 12 maart 2011.

Hallo, sponsors, vrienden, donateurs en andere dierenliefhebbers!

Omdat Diana het druk heeft, hebben wij haar de auto van haar geliefde ingeduwd, zodat hij vlug met haar weg kon rijden naar een bestemming ver buiten Den Haag, voor het hele weekeind. En daarom.... pak ik, Stephanie, dus wederom mijn kans....

Ten eerste lag er een pakje bij de slager. Dat bleek een uitdraaitje van de giro te zijn. Onze oproep aan alle kijkers van deze site om 1 euro te storten op onze giro 510.69.08 had nogal wat gevolg. Iets van 800 stuks, om precies te zijn, zodat er een dik pak papier werd geprint (het schijnt dat de ING-computer er bijna door crashte) en er stonden voornamelijk regels op dat er 1 euro telefonisch of via internet was overgemaakt. Dus beste 800 kijkers... onze diepe dank! De poezen krijgen een extra blikje whiskas, deze week.

Verder mochten wij in Diana d'r huis verblijven en na lekker TV te hebben gekeken, omringd door een tiental spinnende katten, op schoot of in de nek, kropen mijn geliefde en ik in Diana d'r bed.  Nadat Piraat 3x over mijn geliefde heen was gelopen, Luuk tegen hem aan kwam liggen maar te dicht bij Scooby kwam, zodat zij Luuk een mep probeerde te geven maar per ongeluk mijn geliefde een haal gaf, gooide mijn lover zuchtend het dekbed van zich af, kuste mij op mijn voorhoofd en fluisterde liefdevol: "Jullie zijn echt allemaal volkomen geschift met die stichting. Ik ga naar huis en de hondjes, en ik zie je morgen wel."

Dus draaiden wij, Piraat, Luke, June, Scooby en Goofy, ons om en sliepen door tot de volgende ochtend. Nou had Diana al gezegd dat ze elke ochtend op vermanende toon tegen haar beestenspul zegt: "Okee! Wie zet er koffie en wie doet de kattenbakken?!?!?! Nou????" En dan zuchtend: "Okee, deze keer doe ik het nog maar morgen is het jullie beurt!"

Het was prachtig om deze zinnen uit te proberen want de katten keken me inderdaad verbaasd aan. De koffie smaakte welverdiend, de kattenbakken waren zo gepiept want we helpen Diana wel vaker en dat bad was heerlijk, terwijl alle katten de voerbakjes leegden. Radio aan, krant erbij, 2e hands vogels water en eten, 2 op straat gegooide cavia's water en voer, medicijnen gegeven, afwassen en mijn geliefde kwam -lekker uitgeslapen- zich alweer melden, zodat we onze hondjes konden uitlaten.

Nou mogen we natuurlijk ook weer de site bijwerken, nu Diana er niet is, so here we go:

Dandy, die ouwe zwerver, ligt graag knorrend naast je op de bank. Hij heeft het wel verdiend.

Het zwerfpoesje is door Diana afgegeven bij donateur/vriendin Dini, die al 17 kansloze asielkatten heeft, samen met haar tweelingzus en zwager in een groot huis. Zwerfpoesje heet nu Minette en is makkelijk hanteerbaar in de bench, die we uitleenden, dus de weinige moeite die wij hebben gedaan (namelijk haar van de straat halen), gaat ervoor zorgen dat ze de rest van haar leventje een leuke en veilige familie heeft, die goed voor haar zorgt. U weet: we plaatsen niet veel katten door behalve bij mensen die we enorm goed kennen maar voor Minette was dit een buitengewone kans en die pakten we voor haar. Dini heeft ook nog een kneuzerige SOK-kat via ons, een schuw SOK-duo en een Rotterdamse asielkat met één slecht oog. (Jaaaaa, we weten heus wel wát we doorgeven....)

Sjimmie, onze SOK-favoriet die nog vaak vragen hoe het met hem gaat. Ik probeerde nog mijn hand naar hem uit te steken maar kreeg meteen een haal erover heen. Die blijft altijd wild maar dat mag in dit huis. We betrapten hem nog op Diana d'r bed.

Scooby, afgestaan bij een dierenarts voor euthenasie omdat ze na de verhuizing van haar baasjes slechts in één kamer wilde blijven en er niet uit wilde komen. De dierenarts belde ons en Diana nam haar op. Ze blijft inderdaad graag boven maar als we haar optillen en mee naar beneden nemen, dan loopt ze wel even rond in de tuin.

Onze vrienden van vagabond-pets vragen ons vaak naar June, dus Diana wilde bewijs hebben dat June 's nachts op haar bed ligt. Dus 's nachts om 2 uur  toevallig wakker geworden, camera gepakt en iedereen staat erop, behalve June...

Wel Piraat (ook van vagabond-pets) en Goofy en Luuk uit asiel Leerdam.

We keken trouwens nog op de site van Kattenbabbels IJmuiden en wij dachten dat ze met de 50% Kerst Aktie 1750 euro hadden opgehaald maar vanwege tijdgebrek (van enkele maanden) kwam Marya deze week met een bijgewerkte site en daarop staat vermele dat ze zelfs 2600 (!) euro heeft binnenhaald.

We wisten al dat we in totaal 38.000 euro hadden opgehaald met de 50% Kerst Aktie maar feitelijk zijn we dat bedrag al gepasseerd, omdat er na de sluiting nog meer binnenkwam. Al met al een prima resultaat!

Marya was hier zelf ook nogal stil van, schrijft ze, en wij ook, want voor ons (en Ed en Peter) is het natuurlijk wel een veer in de kont dat de samenwerkende-dierenclubs zo veel goede donateurs hebben, die alle dieren in binnen- en buitenland een goed hart toedragen. We zullen het even sms-en naar Diana, dan weet ze dat ze dit weekeindje-uit (voor het eerst sinds 20 jaar, zo ongeveer) wel verdiend heeft.

Hier is Diana d'r beste vriendin Asch in gevecht met Nort en Loedertje van SOK Tilburg. Loedertje werd opeens erg jaloers en opdringerig.

Mensen, het zonnetje schijnt héérlijk terwijl we dit zitten te typen. Mijn geliefde gaat even Thais halen bij www.toektoek.nl terwijl ik de kattenbakken ga schoonmaken. DVD-tje erin vanavond en dan redden we het wel zonder Diana. (Sorry, Diaan!)

Mochten er nog mensen willen zijn die een donatie willen doen voor deze site: giro 510.69.08 en zoals Diana altijd zegt: blijf dieren redden en blijf van het leven genieten!

Fijn weekeind, ook namens Diana en de dieren,

Stephanie van der Toorn en de andere vrijwilligers.

EVEN EEN NOODOPROEP! Via www.collie-in-nood.com staat er bij hun Nieuwsberichten een oproep voor een Italiaans dierenasiel, waar talloze honden zijn verdronken. Ze hebben financiële donaties nodig om dit asiel weer op poten te zetten. Dus kijk s.v.p. even.

Bedankt, DIana.

Goedemorgen, beste donateurs en lieve sponsors en andere kijkertjes!

De zon gaat gelukkig weer schijnen Da's mooi want dan lijkt het leven nog mooier.

Een verzoek aan de (vele) kijkers van deze site, die geen donateur zijn: wilt u -omdat we u toch telkens entertainen via deze site- 1 euro naar giro 510.69.08 van Stichting Dierenplaatsingsdienst storten? Want we hadden vorige maand voor bijna 1.000 euro dierenartskosten en als u toch over onze dieren wilt lezen, dan zouden wij het van onze kant enorm op prijs stellen als u zo eerlijk bent om er ook een kleine bijdrage aan mee te betalen. Bedankt alvast.

En verder...

Waarom zou je veel geld spenderen aan een mand als de doos van de nieuwe stofzuiger ook bijzonder geliefd blijkt te zijn? (Aldus Nort van asiel Noordwijk).

Binde Jules snapt inmiddels dat ie zich moet melden als het bazinnetje d'r brood staat klaar te maken, want er kan wel eens een plak worst van het aanrecht vallen...

Miep (3 jaar asiel IJmuiden) heeft inmiddels voorzichtig de enorme stap genomen om de trap af te dalen en de tuin te verkennen. Ze heeft toegezegd dit vaker te zullen doen. ("This is a huge step for mankind!")

We kregen nog een verzoek van een asiel of we twee oudere katers wilden opnemen. Die waren door de GGZ meegenomen uit een compleet vervuild huis waar de ontlasting (NIET van de katten....) door het hele huis heen lag. De GGZ was zo vriendelijk de twee dieren even -volkomen gestressed- af te geven op het asiel met als enige informatie dat hun voormalige baas "zeer graag zeer harde muziek draaide".

De katten waren zo volkomen gestressed in het asiel dat men zo vlug mogelijk een oplossing voor ze wilde hebben, dus Fleur riep al  naar Jacqueline: "Bel jij Diana voor die twee katten?!?!" Afijn, uurtje later kwam Fleur weer voorbij: "Heb je Diana nou al gebeld voor die twee katten, dan?!?!?!"

"Ja, okee! Okee! Ik bel al! Ik bel al!!"

Afijn, Diana kwam zaterdag en keek toe hoe Teun makkelijk in een mand werd gezet. Daarna keek Diana toe hoe Spikkeltje erin werd gezet (lees: dwars door de kattenkamer heen vloog, gillend, krijsend, dikke staart, de verzorgster een haal gevend). En dacht: "Ik ook met mijn groooote mond! Ik moet echt alleen nog oude kneuzen nemennnnnn!"

Maar goed, ze kwamen veilig aan in Scheveningen.  Teun zit in de quarantaine bij te komen en heeft al vriendschap gesloten met een knappe dame.

Dit is Spikkeltje in de auto.

Die zit nu in een kennel in de woonkamer, kan hij aan een normaal gezinsleven wennen.

Ja, mensen, dat krijg je nou door al dat onverantwoordelijke gefok in Nederland: steeds meer dieren komen terecht bij mensen, die problemen hebben en dan loopt het goed mis. Nou hebben wij wel wat ervaring met dit soort dieren, dus ook dit duo gaat het wel redden maar we worden daardoor wel doodziek van collega's/bekenden die (kirrend) opje af lopen en vragen: "Jij doet toch iets met dieren?" (Ja, denk je dan, de slager ook). "Mijn kat is zwanger. Ik wil één nestje, ik vind het zóóó leuk!"

Misschien kunt u zich voorstellen dat wij dan het liefst terugbrullen: "Sssssoooooodemieter op uit mijn buurt en ga een ander z'n dag verpesten!"

Sorry voor het grove taalgebruik maar de Nederlandse asiels en wij plus alle particuliere dierenopvangen krijgen de resultaten van dat domme gefok dagelijks op ons bord en je krijgt er wel eens genoeg van.

Wat een verhaal trouwens in februari van die kat Donna, hè? Onze dierenarts, mevrouw Hepp, heeft onze gelederen sinds een paar jaar versterkt en was (in het begin) nogal sceptisch over de manier hoe we aan onze katten kwamen:

"Dus een junk probeerde zijn kat de nek om te draaien, de kat beet hem in zijn armen zodat die junk naar het ziekenhuis kon, hij gooide de kat nog gauw op straat, iemand kende de kat en bracht hem naar jou?!?!?!"

Uhhh... jjaaa.

(Onze dierenarts d'r gezicht sprak boekdelen: dit gelóóf ik dus niet!)

"En deze kat? Iemand zette dus op marktplaats een advertentie met de tekst 'HELP! De buren zijn verhuisd en hebben hun kat op straat gegooid. Ze zit nu bij mij in de schuur want ik heb astma, en het asiel in Hoorn, de dierenbescherming en de dierenambulance weigeren al 6 maanden die kat op te nemen. Wie kan mij helpen?' en jij hebt dat asiel gebeld, ze mocht na twee weken écht komen maar na twee weken mocht ze opeens weer niet komen en toen heb jij een vrije dag genomen en bent van Den Haag naar Hoorn  (boven Purmerend, minstens 3 uur rijden in totaal) gereden, je hebt die kat opgehaald bij die astmatische dame, je hebt die kat geprobeerd af te geven bij de politie maar werd bijna het politiebueau uitgegooid met die kat erbij, daarna heb je geprobeerd die kat op het asiel af te geven maar werd bijna het asiel uitgegooid met die kat erbij en daarna heb je die kat maar meegenomen naar je huis in Den Haag?!?!?!"

Uhhh... jaaaa....

Ik zweer u: zelden eerder iemand zó sceptisch zien kijken als onze dierenarts!

Die kat heet trouwens Knuffel, woont nu trouwens bij Jan en Henriëtte (een leuk, twee meter lang, blond mens) en heeft met vriendje Max de tijd van d'r leven.

Maar het mooie was natuurlijk nu met poes Donna dat onze dierenarts het verhaal vanaf het begin kende en ons zélf belde dat Donna "Donna" heette en gezocht werd door d'r baas. Kon ze ons tenminste ook niet met die verbaasde toon vragen: "En HOE kom je daar nou weer aan?!?!?!?"

Nog één verhaal. Want u betaalt tenslotte zodat u mag weten wat we doen.

Krijgen we een telefoontje. Weer een GGZ-geval, dit keer in Den Haag. Mannen in witte pakken maakten een huis schoon en kwakten de drie katten op straat (joepie). De dierenambulance nam er twee mee en eentje bleef achter in de woonwijk, waardoor een buurvrouw opeens ongevraagd bevorderd werd tot kattenvoerder. Er was nog gezegd: "Gewoon niet voeren, dan gaat ie vanzelf weg." Maar die vrouw zag dat katje rillend in de sneeuw zitten en begon haar na één dag toch maar te voeren. Maar die vrouw heeft astma, dus die kat mag wel binnen maar moet grotendeels in de tuin blijven, mag alleen de keuken en de gang in.

(Trouwens, dit schijnt "in" te zijn: het advies om op straat gegooide katten niet te voeren. Wij vragen ons af wat de bedoeling hiervan is? Moeten die katten op zoek gaan naar een boom, behangen met blikken whiskas? Die boom zoeken wij namelijk ook al jaren en hij schijnt te staan naast die pot goud, die je kunt vinden aan het eind van de regenboog. Als men nou gewoon eens begint alle katten gratis te steriliseren, ja, het moet maar, dan zijn die kosten volgens ons lager dan de kosten die daar tegenover staan van verongelukte, niet-gecastreerde katten, want elk nestje dat geboren wordt, verergert het zwerfkatten-probleem/het kattenoverschot met de factor 4. Tel uit je winst).

Verder met dat katje. De buurvrouw gaat binnenkort met vakantie, dus die wil die kat weghebben. Ondanks dat ze lid is van bijna alle officiële Haagse instanties, weigert iedereen die kat weg te halen. En die mevrouw besluit de deur open te zetten, zodat die kat weg kan.

De voordeur, welteverstaan.

Dit wordt aan Diana verteld, als deze mevrouw Diana belt voor een oplossing. Tsja. Diana kent die wijk, er zijn geen tuinen, geen beschuttingsplekken. Als die kat via de voordeur uit dat tuinenblok was gelopen, dan was ze na een lijdensweg doodgereden of gestorven van de honger, tenzij ze het geluk zou hebben een voederplek te bereiken, zoals wij en vele andere kattenmeuten die onder ons beheer hebben.

Toegegeven: die buurvrouw belde later nog om naar het poesje te informeren en ze gaf toe dat ze zelf ook geschrokken was van haar oplossing om de voordeur open te zetten. Ze besefte zelf ook wel dat het poesje grote kans zou hebben gehad om platgereden te worden door een auto.

Trouwens, als u een kattenmeut kent in uw buurt: geef haar dan alstublieft eens wat geld voor voer, want dit zijn de mensen met het hart op de juiste plek die al hun spaarcenten aan hun zwerfkatten spenderen omdat niemand anders er iets aan doet. En reken zelf maar uit hoeveel het kost om 10 of 20 of 30 of 40 zwerfkatten elke dag te voeren.

Even terug naar dit kleine zwerfpoesje. Wat valt dat dier tussen wal en schip. Niemand die haar helpt. Diana is diezelfde dag de kat nog gaan halen, alhoewel dit rare geval eigenlijk niet onze verantwoording is (wij hebben onze eigen groepen zwerfkatten en onze eigen tipgevers). Maar ja, als iedereen dat zegt...

Eén van onze vrijwilligsters vindt dit kleine poesje leuk en wil haar graag hebben. We gaan haar even laten checken door onze dierenarts (ja, die van: "Hoe kom je dáár nu weer aan?!?!?!" Nou... uuuhhh....) en dan komt het wel goed met haar.

En dan nog even Floris na zijn gebitsoperatie bij Frans Knaake. Hij heef tnog een gevoelige mond maar is al minder chagrijnig tegen de andere katten. Hier ligt hij in de Valeriaan te rollen.

Mensen, vergeet niet die ene euro te storten naar giro 510.69.08 en volgende week nog meer sterke verhalen van onze kant.

Vriendelijke groet,

Diana Spaans en vriend(inn)en.